Од дигитално до аналогно: како печатењето внесе дополнителна димензија во интересните фотографии од патувањата на Katie Edwards

Katie Edwards, како инфлуенсер и фотограф, има необичен пристап кон фотографирање при патувања: нејзината специјалност е снимање на светот низ прозорци на возови. Таа има пропатувано илјадници километри низ Европа и САД, има снимено стотици илјади фотографии и има споделено одбрани слики онлајн на нејзините сметки на социјалните медиуми и во печатена форма на изложби.

Меѓутоа, неодамна, таа понесе компактен печатач за фотографии од Canon на патување со воз, за да може на лице место да печати и сподели слики. Со апликацијата SELPHY Photo Layout на нејзиниот паметен телефон, која ѝ овозможи да пренесува фотографии од нејзиниот фотоапарат и да ги печати безжично на преносливиот печатач, таа можеше да носи компактно мини фотостудио со себе, каде и да оди. Идејата беше дека, дури и со фактот што нејзините фотографии доловуваат краткотрајни моменти, отпечатените материјали би ги сочувале и вратиле во физичкиот свет како мали опипливи фрагменти од споделено доживување. Излезе дека проектот поттикна врски кои Katie не ги очекуваше. Еве што се случи.

Сѐ започна пред неколку години. Кога и Katie, професионален фотограф, да појдеше на фотосесија некаде во Обединетото Кралство со воз, го носеше својот фотоапарат, со што се роди невообичаената страст. „По околу шест месеци“, се сеќава таа, „започнав да правам наменски експедиции преку прозорци на возови. Започнав со мало патување во Холандија бидејќи сакав да ги фотографирам лалињата низ прозорецот на возот. Оттаму порасна.

„Започнав да одам на долги патувања со воз во Европа кога јас и мојот сегашен сопруг бевме во врска на далечина - тој беше во Германија, а јас во Обединетото Кралство. Сега се проширивме низ цела Европа и патуваме заедно“.

Неодамна Katie заврши патување од 10.000 милји низ САД со Amtrak, што доведе до изложба на отпечатени материјали во галерија во Лондон. Во април 2026 година, Interrail спонзорираше изложба на нејзините слики низ прозорци на возови од Холандија во цут, која се одржа во станицата Utrecht Centraal.

„Прво, за мене, тоа беше најмногу за поединечна фотографија и доловување неверојатен момент“, објаснува Katie. „Понекогаш е пејзаж, но, вистинската приказна е дека се работи за неверојатните детали кои можете да ги доловите со голема брзина.

„На неодамнешно патување од Белград до Сараево, снимив слика од девојче кое скокаше на трамбулина - буквално е во воздухот и мавта со раката на работ на кадарот. Поминав стотици градини и трамбулини, а ова ми беше на листата со желби што сакав да ми се остварат. Бев многу радосна. Најсреќна сум кога добивам нешто невообичаено од прозорец на воз. Дури е речиси поубаво кога нешто е на самиот раб на кадарот, бидејќи речиси не сум го фатила“.

Меѓутоа, тоа не е крајот. „Открив дека возот е совршен механизам за стабилизација - кога фотографирате во секвенцијален режим и ги поврзувате сите прозорци, добивате огромни линеарни панорами. Тоа не беше планот, но ме возбуди“.

Потоа, продолжува таа, започна да спојува серии слики, суштински создавајќи снимки со запирање на движењата. „Првично, ова беше само бидејќи сакав само да ги споделам онлајн и да достигнам до повеќе луѓе. Но, мислам дека потоа фокусот се префрли и на снимањето исто толку колку и на фотографирањето“.

Споделувањето на нејзините дела доведе до изненадувачки резултати, открива Katie. „Понекогаш, луѓето кои ги фотографирав низ прозорецот се најдоа во сликите и ми напишаа пораки. Ми беше неверојатно што сум создала врска само бидејќи сум ги фотографирала од воз во движење“.

Намерно или не, Katie вели дека овие поврзувања со луѓето ѝ станаа многу важни. Затоа таа сакаше да ја постави изложбата во станицата Utrecht Centraal - „Мислев дека ќе биде возбудливо да запознам луѓе кои доаѓаат од истото патување кое го фотографирав“. Таа го воспостави и Rail Mail Club како уште еден начин да го прошири аспектот на заедница: секој месец им испраќа на претплатниците поштенска картичка од фотографија од прозорец на воз, со писмо кое ја раскажува приказната зад сликата.

Katie смета дека можноста за допирање на отпечатен материјал е многу важна. „Интернетот е брилијантен на многу начини, но во природа ми е да сакам физичка интеракција. Дури и да не запознаеш човек, пак е вид на физичка размена“.

Ова ѝ беше целта на Katie за овој проект за печатење. Таа планираше да ги отпечати фотографиите додека сѐ уште се возеше во возот и да остави отпечатени материјали во купето од кои биле снимени. На задната страна од секој отпечатен материјал, таа ги кани луѓето кои ги наоѓаат да напишат нешто за своето патување или само што почувствувале во тој момент. На тој начин, отпечатените материјали би станале размена меѓу анонимни патници, еден кој го доловува моментот во опиплива форма и друг кој одговара на истиот. Наместо дигитална слика на која некој може да ѝ остави коментар онлајн, физичкиот отпечатен материјал на вистинска локација го менува начинот на кој луѓето се поврзуваат со него.

„Обожавам вакви работи - криење работи на лице место и интеракција со луѓе“, признава Katie. Открива дека има скриено мал гумен печат со уникатен код во секоја железничка станица на главен град што го има посетено. Ги кани следбениците на нејзините социјални медиуми да донесат свои подлоги со мастило и хартија и да направат отисок - а ако соберат 10, им испраќа бесплатен постер. Ловот на богатство привлече одговори од „секаде“, вели таа, „од Анкара до Стокхолм“.

Размислувајќи на сличен начин за овој проект за печатење, Katie понесе компактен печатач SELPHY CP1500 со себе на возот. Овој пренослив печатач за фотографии е идеален за задачата - користи технологија за печатење со сублимација на бои, што значи дека произведува живописни отпечатени материјали во боја со фото-лабораториски квалитет, без потреба од одделни картриџи за мастило, кои се целосно суви директно од печатачот и можете да ракувате со нив без гребнатини и отпечатоци од прсти.

Печатењето е многу директно. SELPHY CP1500 нуди опсег опции за поврзување, вклучувајќи USB-C за поврзување компјутери, фотоапарати и USB-мемории, како и вграден читач на картички, за да можете да ја внесете SD-картичката од вашиот фотоапарат директно во печатачот. Katie реши да печати безжично со апликацијата SELPHY Photo Layout на нејзиниот паметен телефон.

Апликацијата ви дава опција за приспособување на фотографиите пред да печатите, додавајќи текст, рабови и креативни ефекти како печати. Можете и да изберете од многубројни шаблони за распоред на една или повеќе фотографии. Katie реши да ги отпечати сликите без подобрувања, при најголемата големина на поштенска картичка. „Решив да не додадам ефекти, забелешки или ознаки“, објаснува таа - „Сакав да биде полично и да добијам рачно напишани одговори од луѓето на задната страна“.

Една опција во апликацијата ѝ се допадна на Katie: додавање QR-код, создавајќи линк кои гледачите може да ги скенираат за да посетат веб-страница или страница на социјални медиуми. „Забавно е да оставите отпечатена фотографија со QR-код на неа и да видите што би се случило ако некој ја најде. Тоа ми беше првичната идеја - да ги оставам отпечатените материјали и да видам како луѓето ќе се поврзат со нив“.

Katie остави некои отпечатени материјали со големина на поштенска картичка на седиштата на возовите, а некои луѓе рачно напишаа одговори на задната страна. Но, се случи уште нешто: тоа што го направи Katie го скрши мразот и поттикна разговори со нејзините сопатници. „Веќе е чудно да стоиш во воз и да сликаш. Но, кога вадиш печатач на воз и почнуваш да печатиш... тоа буди љубопитност.

„Секој е на воз поради различна причина, без оглед на тоа дали одат на работа или патување, а ова баш поттикна разговори“.

Заедничката нишка во делата на Katie е тоа што лично се поврзува со луѓето преку споделени искуства. Без оглед на тоа како ги споделува сликите низ прозорците на возовите, таа вели дека многу луѓе ѝ пишуваат да ѝ кажат дека го виделе патот по кој оделе на училиште секој ден или дека ја виделе фармата на татко им во нејзините слики. Таа вели: „Неверојатно е да се споделат овие слики и да добијам туѓи приказни за тоа што им значи тој мал простор во сликата“.

Меѓутоа, овој проект додаде нова димензија. Печатењето на сликите на лице место на масата во возот, со тоа што SELPHY CP1500 може да печати материјали толку брзо и лесно, го направи процесот „изненадувачки брз“, вели таа. „Фантастично е да можеш физички да го држиш погледот од прозорецот во рака додека сте во возот кој се движи со огромна брзина низ пејзажот“. На нејзините сопатници многу им се допадна таа непосредност.

Отпечатените материјали од SELPHY CP1500 се издржливи и можете да пишувате на нив, со што се идеални сувенири, вели Katie. Но, за неа „интеракциите се далеку поважни. Дефинитивно не е многу слично на правење колажи со фотографии или создавање патнички дневници или нешто слично“.

Бидејќи отпечатените материјали се опипливи и моментални, „на некој начин, го внесуваат надворешниот свет директно во возот, што инаку не би било возможно. Затоа, помалку се фокусирав на отпечатените материјали или краткотрајните моменти надвор од возот, а повеќе на луѓето внатре. Задоволна сум што така излезе“.


Напишано од Alex Summersby